Robot teknolojileri, tekstil sektöründe devrim yaratma potansiyeli taşıyor. Geleneksel yöntemlerle üretimi zor olan kumaşların robotlar tarafından işlenmesi, özellikle dikiş gibi hassas işlemler için yeni çözümler gerektiriyor.
Mevcut durumda dünya genelinde satılan giysilerin büyük çoğunluğu, düşük ücretli işçiler tarafından el emeğiyle üretiliyor. Bu durum, otomatikleştirmenin zor olduğu tekstil işçiliğinde devam ediyor. Özellikle iki kumaş parçasını hareket halindeyken hizalamak, robotlar için önemli bir zorluk teşkil ediyor.
Bu alanda farklı bir yaklaşım benimseyen CreateMe firması, dikiş yerine yapıştırma yöntemini kullanıyor. Şirket, kumaş parçalarını özel bir yapıştırıcı ile birleştirerek robotlar aracılığıyla kadın iç çamaşırı gibi ürünlerin üretimini başarıyla gerçekleştiriyor. Önümüzdeki aylarda tişört üretiminin de bu yöntemle başlaması planlanıyor.
CreateMe'nin geliştirdiği robotlar, yapıştırıcı uygulandıktan sonra kumaşları üzerine yerleştirip presleyerek birleştiriyor. Bu teknoloji, giysilerin Batı ülkelerine geri dönmesini ve çevresel ayak izinin azaltılmasını sağlayabilir. Ancak, bu durumun milyonlarca tekstil işçisinin işsiz kalması gibi olumsuz sonuçları da olabileceği öngörülüyor.
CreateMe CEO'su C.M., firmanın pamuk, yün ve deri gibi çeşitli malzemelerle çalıştığını belirtti. Myers, tişört üretiminin sadece %10'unun otomasyonla ABD'ye geri dönmesi halinde bile büyük bir endüstriyel dönüşüm yaşanacağını ifade etti. Kullanılan yapıştırıcının ısıya dayanıklı olması sayesinde, ütüleme veya çamaşır makinesi sıcaklıklarının ürüne zarar vermeyeceği vurgulandı. Yapıştırma yöntemiyle üretilen dikişsiz giysiler, insan vücudunun hatlarına uyum sağlayacak kalıplarda üretilebiliyor.
Ancak, tekstil sektöründeki çeşitlilik ve müşteri talepleri göz önüne alındığında, robotların henüz tüm bu ihtiyaçları karşılamaktan uzak olduğu belirtiliyor. Farklı formlarda, renklerde ve tasarımlarda geniş bir ürün yelpazesi sunmak, mevcut robot teknolojisi için hala zorlu bir alan.
Softwear Automation CEO'su P.R., dikişin tekstil tasarımının önemli bir parçası olduğunu ve bu teknolojinin tamamen ortadan kalkmayacağını savunuyor. Rajan, kendi şirketlerinin t-shirt üretimini ithalatla aynı maliyete getirecek yeni nesil dikiş robotları üzerinde çalıştığını belirtti.
Rekabetin yoğun olduğu tekstil pazarında birçok firma, robot teknolojileri hakkındaki detayları gizli tutuyor. Covid-19 pandemisi ve İran'daki savaş gibi küresel olaylar, tekstil işçileri üzerinde baskıyı artırırken, otomasyonun iş gücü üzerindeki etkileri de tartışılıyor. Sektör temsilcileri, işçilerin daha iyi ödeme yapılan ve daha az tekrarlayan işlere yönelmesi gerektiğini savunuyor.
Otomatikleştirilmiş giysi üretiminin en önemli faydalarından biri, sektörün çevresel etkisini önemli ölçüde azaltma potansiyelidir. Küresel olarak her yıl 92 milyon ton tekstil atığı üretiliyor ve büyük miktarlarda satılmayan giysi yakılıyor. Otomasyon sayesinde üretim yerel olarak yapıldığında, talep üzerine üretim mümkün hale gelebilir. Bu durum, giysilerin üretimiyle ilişkili sera gazı emisyonlarını önemli ölçüde azaltabilir. Yapılan bir araştırmaya göre, robotların Avrupa veya ABD'de giysiyi üretmesi durumunda emisyonlar yaklaşık %45 oranında düşebilir.
