Yüzyıllar önce insan kaynaklı etkenler nedeniyle nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalan yaban koyunu (wild-mouflon) türü, 35 yıl süren bir proje kapsamında çöl ekosisteminde önemli bir başarıya imza attı. Bilim insanlarının öncülüğünde yürütülen çalışma, başlangıçta 15 bireyle çöl ortamına bırakılan koyunların binlerce kişilik bir popülasyona ulaşmasını sağladı.
1980'li yıllarda soyu tehlike altındaki bu dayanıklı türü korumak amacıyla özel koruma alanlarında yetiştirilen yaban koyunları, özel nakliye araçları ve uçaklarla çölün en kurak bölgelerine taşındı. Aşırı sıcaklar ve su kıtlığına rağmen koyunların ortama uyum sağlama yeteneği, projenin başarısını destekledi.
Bölgeye adapte olan sürü halindeki koyunlar, sert tırnaklarıyla çöl zeminini kırarak yağmur sularının yer altına sızmasına olanak tanıdı. Kurak dönemlerde nemli kalan çukurları eşeleyerek doğal su birikintileri oluşturan bu canlılar, bölgeye ceylan, çöl tilkisi, sürüngenler ve göçmen kuşlar gibi su bulmakta zorlanan birçok türün geri dönmesini sağladı.
Yaban koyunları, sadece toprağı havalandırmakla kalmayıp, çöl florası için kritik öneme sahip bodur çalıların ve endemik otların yayılmasına da katkı sağladı. Kilometrelerce alanda otlayarak bitki tohumlarını farklı bölgelere taşıyan ve gübreleriyle toprağı besleyen koyunlar, çorak araziyi yeniden canlı bir ekosisteme dönüştürdü. Bir zamanlar yok olmanın eşiğindeki bu tür, günümüzde çölün en önemli koruyucularından biri haline geldi.
