Namibya'nın Grootfontein kasabası yakınlarındaki Hoba West çiftliğinde bulunan Hoba gök taşı, yeryüzündeki en büyük tek parça doğal demir kütlesi olma özelliğini koruyor. Çiftçi J.H.B. tarafından 1920 yılında keşfedilen 60 tonu aşkın kütle, düştüğü noktada korunuyor.
Gök taşının keşfine dair çelişkili kayıtlar bulunuyor. Brits'in 1920 tarihli resmi bildirimine göre, tarlasını sürerken sabanı sert bir kütleye takılmıştı. Ancak 1954'teki ifadesinde, nesneyi bir av sırasında fark ettiğini belirtti. Açık renkli kireç taşları arasındaki siyah kayayı bıçağıyla kazıyan Brits, ortaya çıkan parlak metali Grootfontein'deki madencilik ofisine ulaştırarak tescil sürecini başlattı.
British Museum uzmanları tarafından 1929'da yapılan incelemelerde, gök taşının yüzey alanının 2,9'a 2,8 metre, kalınlığının ise 0,55 ile 1,22 metre arasında olduğu belirlendi. Toplam ağırlığı yaklaşık 61 ton olarak hesaplanan, yüzde 84 demir ve yüzde 16 nikel içeren kütlenin sert yapısı nedeniyle patlatılarak bölünmesi veya taşınması mümkün olmadı.
Ataksit sınıfı ve IVB grubuna dahil edilen gök taşının kökeni, Güneş Sistemi'nin oluşumuyla birlikte 4,5 milyar yıl öncesine dayanıyor. Yaklaşık 80 bin yıl önce Dünya'ya indiği tahmin edilen kütle, atmosfere girişte yüksek hava direncine maruz kalarak hızını saniyede 2,75 kilometreye düşürdü. Bu sayede yeryüzünde bir krater açmadan doğrudan kalker zemine gömüldü.
Onlarca yıl boyunca hatıra toplayıcılarının keski ve testerelerle tahrip etmeye çalıştığı gök taşından koparılan 2,8 kilogramlık bir parça, Aralık 2021'de Los Angeles'ta düzenlenen bir müzayedede 59 bin 62 dolara alıcı buldu. Fiziksel tahribatı önlemek amacıyla 1955'te ulusal anıt ilan edilen ve 1987'de mülkiyeti devlete devredilen meteoritin çevresi, dairesel bir taş amfitiyatro haline getirildi. Yerel dilde "hediye" anlamına gelen Hoba, koruma altındaki açık hava müzesinde ziyaretçilerini ağırlamaya devam ediyor.
