Kanada'nın Ontario eyaletinde bulunan Timmins kentindeki aktif bir altın madeninde, yer altı kayaçlarından sızan doğal hidrojen gazı (beyaz hidrojen) ilk kez uzun süreli takiple kayıt altına alındı. Toronto Üniversitesi ve Ottawa Üniversitesi'nden jeokimyacıların yürüttüğü çalışma, 18 Mayıs 2026 tarihinde Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) dergisinde yayımlandı. Bu araştırma, kıtasal kayaçlardan yıllar boyunca büyük hacimlerde doğal hidrojen salındığını doğrudan ölçümlerle belgeleyen ilk çalışma olma özelliğini taşımaktadır.
Maden sahasında yapılan incelemelerde, her bir sondaj deliğinin yılda ortalama 0,008 ton (yaklaşık 8 kilogram) hidrojen saldığı tespit edildi. Sahada bulunan yaklaşık 15 bin sondaj deliği üzerinden yapılan hesaplamalara göre, alandan yılda 140 tonun üzerinde hidrojen gazı açığa çıkmaktadır. Araştırmacılar, bu miktarın yaklaşık 4,7 milyon kilovatsaat enerjiye eş değer olduğunu ve 400'den fazla hanenin yıllık enerji ihtiyacını karşılayabileceğini belirtti. Veriler, hidrojen sızıntısının tek seferlik bir olay olmadığını, münferit sondaj deliklerinin en az 10 yıl boyunca kesintisiz şekilde bu çıktıyı koruduğunu göstermiştir.
Çalışmanın başyazarı Profesör Barbara Sherwood Lollar, elde edilen verilerin yer altındaki kayaçlardan düşük maliyetli ve yerli bir enerji kaynağı elde etmek adına henüz kullanılmamış kritik fırsatlara işaret ettiğini aktardı. Çalışmada, elektrikle sudan ayrıştırılan "yeşil hidrojen" veya fosil yakıtlardan elde edilen "gri hidrojen"in aksine, "beyaz hidrojen"in tamamen doğal süreçlerle oluştuğu bilgisine yer verildi. Gaz, yer altındaki suyun demir ve magnezyum açısından zengin kayaçlarla reaksiyona girmesi sonucu meydana gelmektedir. Kanada Kalkanı olarak adlandırılan milyar yıllık köklü kayaç oluşumlarının, bu reaksiyonun geniş alanlarda gerçekleşmesi için uygun jeolojik altyapıyı sağladığı kaydedildi.
Doğal hidrojenin en yoğun bulunduğu alanların; Kuzey Ontario, Quebec, Nunavut ve Northwest Territories gibi ülkenin mevcut madencilik bölgeleriyle örtüştüğü belirlendi. Çalışmanın ortak yazarlarından Yardımcı Doçent Oliver Warr, doğal hidrojenin; nikel, bakır, elmas ve kritik minerallerin (lityum, helyum, krom, kobalt) arandığı kayaç yapılarında üretildiğine dikkat çekti. Yazarlar, hidrojenin mevcut maden sahalarında bulunmasının; uzun nakliye hatları, büyük depolama tesisleri ve yeni bir hidrojen altyapısı kurma ihtiyacını azaltabileceğini veya tamamen ortadan kaldırabileceğini ifade etti. Bu durumun, üretim ve lojistik maliyetleri yüksek olan yeşil hidrojene karşı bir avantaj sağlayabileceği; maden işletmelerinin karbon ayak izini düşürürken, ithal yakıta bağımlı uzak kuzey topluluklarına yerel temiz enerji kaynağı sunabileceği öngörüldü.
Araştırma heyeti, projenin henüz ticari bir üretim aşamasında olmadığını vurguladı. Bulguların tek bir maden sahasından elde edildiğini belirten uzmanlar, gazın dağılmadan toplanabilmesi için henüz spesifik bir mühendislik yöntemi veya maliyet modeli geliştirilmediğini aktardı. Çalışmanın, teorik modellere dayanan önceki tahminlerin aksine, bilinen bir jeolojik oluşumdan yıllar boyunca elde edilen gerçek salınım kayıtlarını sunarak, gelecekteki ekonomik fizibilite değerlendirmeleri için veri temelli bir referans oluşturduğu bildirildi.
