İskoçya'nın güneyindeki Carrifran Vadisi'nde 2000 yılında başlatılan bir ağaçlandırma projesi, 26 yıl sonra bölgede su kıtlığına neden oldu. Gönüllüler tarafından dikilen ilk 100 fidan, zamanla 750 bine ulaşarak vadinin görünümünü değiştirdi.
Doğabilimciler Philip ve Myrtle Ashmole öncülüğünde, yaklaşık 600 kişinin finansmanıyla Borders Forest Trust aracılığıyla satın alınan 660 hektarlık alanda başlatılan proje, yüzyıllardır süren otlatma faaliyetleri nedeniyle ağaçsız kalan bölgeyi yeniden ormanlaştırmayı hedefliyordu. Proje kapsamında huş, üvez, söğüt ve fındık gibi yerli türler tercih edildi. Dikilecek türler belirlenirken bölgedeki toprak, mevcut bitki örtüsü ve turba bataklıklarındaki eski polenler incelendi.
2024 yılına gelindiğinde vadideki ağaç ve çalı sayısı yaklaşık 750 bine ulaştı. Ancak bu yoğun bitki örtüsü, bölgedeki su kaynakları üzerinde beklenmedik bir baskı oluşturdu. Genişleyen bitki örtüsünün topraktaki su tüketimini artırması ve yağışlarla gelen suyun önemli bir kısmının orman tarafından kullanılması, vadide su miktarının azalmasına yol açtı. Ağaçların kökleriyle topraktan aldığı suyun terleme yoluyla atmosfere geri verilmesi süreci, yüz binlerce ağaçla geniş bir alana yayılarak bölgedeki su dengesini değiştirdi.
Projenin başlangıcında, yeni sürgünlerin zarar görmesini engellemek amacıyla koyun, keçi ve geyik gibi hayvanlar bölgeden uzaklaştırıldı veya sayıları kontrol altına alındı. Ağaçlandırmanın ardından orman ortamına özgü bitkiler ve kuşlar da bölgeye geri dönerken, yüksek kesimlerde fundalıklar, turba bataklıkları ve dağ bitki örtüsünün yeniden oluşturulmasına yönelik çalışmalar da gerçekleştirildi. Ancak 25 yılda gerçekleşen bu büyük çevresel değişimin en dikkat çekici sonucu, başlangıçta çevresel restorasyon amacıyla yola çıkılan projenin beklenmedik bir şekilde su kıtlığı sorununa yol açması oldu.
