ABD'nin Florida eyaletinde yaklaşık yarım asır önce deniz canlılarının yaşam alanlarını genişletmek amacıyla başlatılan bir çevre projesi, beklenenin aksine olumsuz sonuçlar doğurdu. Okyanus tabanına yerleştirilen milyonlarca kullanılmış otomobil lastiği, zamanla dağılarak deniz ekosistemi için ciddi bir tehdit oluşturdu.
Osborne Yapay Resif Projesi kapsamında 1970'li ve 1980'li yıllarda 2 milyondan fazla eski otomobil lastiği deniz tabanına bırakıldı. Projenin temel amacı, lastiklerden oluşturulacak yapay resiflerin mercanların gelişimi için uygun bir yüzey sağlaması ve balıklar başta olmak üzere deniz canlılarına yeni yaşam alanları sunmasıydı. Lastiklerin sabit kalması için naylon ipler ve çelik kelepçeler kullanıldı.
Ancak zamanla bağlantıların zayıflaması, projenin geleceğini olumsuz etkiledi. Bölgede etkili olan fırtına ve kasırgalar, lastikleri bir arada tutan bağlantıların kopmasına neden oldu. Sabitlenmesi hedeflenen milyonlarca lastik, deniz tabanında sürüklenerek geniş bir alana yayıldı. Bu durum, çevreyi iyileştirmesi beklenen projenin, korunması hedeflenen ekosistemi tehdit eden bir soruna dönüşmesine yol açtı.
Yıllarca süren çevre sorununun giderilmesi amacıyla 2007 yılında kapsamlı bir temizlik çalışması başlatıldı. ABD Donanması ve Sahil Güvenlik dalgıçları ile gönüllüler, deniz tabanındaki lastikleri çıkarmak için harekete geçti. Ancak milyonlarca lastiğin geniş bir alana dağılmış olması, çalışmaların uzun yıllara yayılmasına neden oldu. Temizlik çalışmalarına rağmen Florida kıyılarında hala önemli miktarda otomobil lastiği bulunduğu belirtiliyor. Başlangıçta deniz yaşamını desteklemek için tasarlanan proje, yanlış planlanan çevre uygulamalarının uzun vadeli olumsuz sonuçlarına bir örnek teşkil ediyor.
